این شعر این پریشان
کز خامه روی بستر کاغذ فرو چکد
هرگز گمان مدار که نقش شکایتی است
تنها
کز ما به جای ماند
این هم روایتی است
بدانید
حتی هنوز هم
او شاهکار خداوند است
یعنی که آیتی است