ای خدای عالم چگونه باورم بود
آن که روزگاری پناه و یاورم بود
سایه اش نماند همیشه بر سر من
زیر لب بخندد به مرگ و پروپر من
+ نوشته شده در پنجشنبه 11 تیر1388ساعت
21:0 توسط غریبه |
درباره وبلاگ
این شعر این پریشان
کز خامه روی بستر کاغذ فرو چکد
هرگز گمان مدار که نقش شکایتی است
تنها
کز ما به جای ماند
این هم روایتی است
بدانید
حتی هنوز هم
او شاهکار خداوند است
یعنی که آیتی است
کز خامه روی بستر کاغذ فرو چکد
هرگز گمان مدار که نقش شکایتی است
تنها
کز ما به جای ماند
این هم روایتی است
بدانید
حتی هنوز هم
او شاهکار خداوند است
یعنی که آیتی است
منوي اصلي
آرشيو مطالب
پيوندها
نامه ای برای تو_ هدیه
لحظه های کاغذی_ مریم
فصل شکفتن_شادی
بن بست
پرش های ذهنی یک پریود روحی
شبدر چهار پر
نوشته های یک آی بی کلاه
پدر خونده
ببخش اگر چند غزل معطل می شوی
تو هم با من نبودی چنان که می پنداشتم _ رها
پرتره سیاه قلمی از جعبه مداد رنگی_ بادام تلخ(مطمئنم می تونه نویسنده بزرگی شه )
شرق بهشت
خب،من گاهی اینجا هستم - فاطمه صالحی
از پیله تا پروانگی _ پریسا
روح موروثی
بامداد مبشر
قالب ساز
لحظه های کاغذی_ مریم
فصل شکفتن_شادی
بن بست
پرش های ذهنی یک پریود روحی
شبدر چهار پر
نوشته های یک آی بی کلاه
پدر خونده
ببخش اگر چند غزل معطل می شوی
تو هم با من نبودی چنان که می پنداشتم _ رها
پرتره سیاه قلمی از جعبه مداد رنگی_ بادام تلخ(مطمئنم می تونه نویسنده بزرگی شه )
شرق بهشت
خب،من گاهی اینجا هستم - فاطمه صالحی
از پیله تا پروانگی _ پریسا
روح موروثی
بامداد مبشر
قالب ساز
آمار وبلاگ
